فیلم The Amazing Spider-Man 2 2014

فیلم دوم در سری جدید مردعنکبوتی به کارگردانی مارک وب، برای من ناامیدکننده بود؛ بعد از دیدن این فیلم نسبت به توانایی او شک کردم و احساس می‌کنم باید زودتر جای او را کسی دیگری بگیرد. در تاریخ فیلم‌های مردعنکبوتی از میان شش فیلم، این یکی ضعیف‌ترین به‌نظر می‌رسد. از نظر تجاری موفق بود و حدود ۸۰۰ میلیون دلار فروش داشت، اما نتوانست فیلم قابل‌قبولی...

فیلم دوم در سری جدید مردعنکبوتی به کارگردانی مارک وب، برای من ناامیدکننده بود؛ بعد از دیدن این فیلم نسبت به توانایی او شک کردم و احساس می‌کنم باید زودتر جای او را کسی دیگری بگیرد. در تاریخ فیلم‌های مردعنکبوتی از میان شش فیلم، این یکی ضعیف‌ترین به‌نظر می‌رسد. از نظر تجاری موفق بود و حدود ۸۰۰ میلیون دلار فروش داشت، اما نتوانست فیلم قابل‌قبولی برای طرفداران ارائه دهد. فیلم با شخصیت‌ها و زیرپلات‌های متعدد درگیر است و این زیرپلات‌ها در جاهای مناسبی قرار نگرفته‌اند؛ حضور تصادفی و نامنسجمِ آن‌ها، فهم قصه را آشفته می‌کند. من از این فیلم انتظار زیادی داشتم اما تأمین نشد؛ صادقانه بگویم، تا حدی علاقه‌ام به مردعنکبوتی کمرنگ شد — شاید خیلی زود بود برای این ریبوت. «تو می‌خواهی قهرمان باشی. و حالا باید هزینه‌اش را بپردازی.» فیلم اول شروع خوبی برای این ریبوت بود، اما این دنباله فاجعه‌آمیز است. طولانی بودن فیلم (حدود دو ساعت و بیست دقیقه) باعث شد تا در ادامه کمی خسته شوم؛ ظاهراً چند دقیقه به نسخهٔ فعلی افزوده شده تا صحنهٔ آغازین قسمت سوم را هم نشان دهند. وقتی قهرمانی قدرتمند داریم، باید ضدقهرمانِ متناسبی هم وجود داشته باشد تا مبارزهٔ آن‌ها بهترین حالت را نشان دهد. الکترو به آن اندازه که انتظار می‌رفت تأثیرگذار نبود؛ قدرتش فراتر از مردعنکبوتی بود اما به شکل درخوری آزاد نشد. جیمی فاکس هم بد نبود، اما حضورش در صحنه‌های کم‌کیفیت تا حدی هدر رفت. فیلم بیش از حد به جلوه‌های کامپیوتری و صحنه‌های بصری تکیه دارد، اما این جلوه‌ها چندان خاص نیستند. احساسات و واکنش‌ها مصنوعی به‌نظر می‌رسند و آن جذابیتِ احساسیِ فیلم‌های اولیه را ندارند. اندرو گارفیلد بازی خوبی دارد، نه عالی — بسیاری از لحظاتِ ماسک‌زده‌اش به کمک CGI شکل گرفته‌اند. اما اما استون در نقش گوئن استیسی نسبت به برخی بازیگران نسخه‌های قبلی ضعیف‌تر به‌نظر می‌رسد و دان دی‌هاان نیز فرصت زیادی برای نمایش نیافت. معرفی الکترو ایدهٔ خوبی است اما شخصیت‌پردازی‌اش کافی نیست؛ او هیچ‌گاه به یک ابرشرور واقعی تبدیل نمی‌شود. نقشه‌پردازی‌هایی که برای وارد کردن گابلین در پایان به‌کار رفته‌اند هم گاهی پیچیده و نامنسجم‌اند. راینوی فیلم هم به‌جای تصویرسازیِ درست از شخصیت، به شکل یک مرد در یک لباس مکانیکی بی‌مزه درآمده — چیزی که با منبع اصلی همخوانی ندارد. بعضی صحنه‌های اکشن و جلوه‌های ویژه سرگرم‌کننده‌اند و لحظاتی خنده‌دار هم وجود دارد، اما کلیت فیلم خسته‌کننده و گاهی پیش‌پاافتاده‌ست. رابطهٔ گارفیلد و استون یکی از نکات قابل‌قبول است و لحظات رمانتیک و کمدیِ ملایمی ارائه می‌دهد، طوری که اگر عنصر ابرقهرمانی حذف شود شاید می‌توانست یک کمدی رومانتیک بهتر باشد. در مجموع این فیلم ورودی ناپایدار و نه‌چندان موفقی به دنیای مردعنکبوتی است: بازی‌ها گاهی خوب‌اند، بعضی انتخاب‌های داستانی و جلوه‌ها ناامیدکننده‌اند، و زیرپلات‌های متعدد داستان را پخش و پراکنده کرده‌اند. امیدوارم قسمت‌های بعدی با داستان، جلوه‌ها و بازی‌های قوی‌تر، مسیر بهتری پیش بگیرند، چون در شرایط کنونی دیدن این فیلم چندان ارزشمند نیست.