فیلم Shadows in Paradise 1986

ساختهٔ آکی کوریسماکی (Aki Kaurismäki) در ۱۹۸۶، «سایه‌ها در بهشت» (Varjoja paratiisissa) یکی از نخستین آثار این فیلم‌ساز فنلاندی است و در عین حال یکی از غریب‌ترین کمدی‌های رمانتیک تاریخ به‌شمار می‌آید. نیکاندر (ماتی پلونپئا)، مردی ساکت و خجالتی که شغلش جمع‌آوری زباله است، شیفتهٔ ایلونا، صندوقدار یک سوپرمارکت می‌شود. فیلم تلاش‌های دست‌وپاگیر آن‌ها را برای برپایی یک رابطهٔ پایدار دنبال می‌کند: قرارهایی که به‌محض...

ساختهٔ آکی کوریسماکی (Aki Kaurismäki) در ۱۹۸۶، «سایه‌ها در بهشت» (Varjoja paratiisissa) یکی از نخستین آثار این فیلم‌ساز فنلاندی است و در عین حال یکی از غریب‌ترین کمدی‌های رمانتیک تاریخ به‌شمار می‌آید. نیکاندر (ماتی پلونپئا)، مردی ساکت و خجالتی که شغلش جمع‌آوری زباله است، شیفتهٔ ایلونا، صندوقدار یک سوپرمارکت می‌شود. فیلم تلاش‌های دست‌وپاگیر آن‌ها را برای برپایی یک رابطهٔ پایدار دنبال می‌کند: قرارهایی که به‌محض شروع تمام می‌شوند، سفری رمانتیک که هر کدام در اتاق‌های جداگانهٔ هتل پناه می‌گیرند، و گفتگوهای نادری که با حداقل واژه‌ها برگزار می‌شوند. بهترین و تنها دوست نیکاندر، ملارتین (ساکاری کووسمانن)، که مرد زباله‌جمع‌کن اخیراً در دوران کوتاهی در زندان با او آشنا شده، تشویق‌هایی لازم را به او می‌کند. موسیقی متن فیلم ریشه در راک‌اند‌رول اولیه دارد، اما بر خلاف فیلم‌های بعدی کوریسماکی که گویی شخصیت‌ها در حبابی دههٔ ۱۹۵۰ زندگی می‌کنند، تمام اتفاقات این فیلم در هلسینکی معاصر رخ می‌دهد. من در آثار دیگر کوریسماکی از دیدگاه او نسبت به فنلاند انتقاد کرده‌ام، اما به‌نظر می‌رسد «سایه‌ها در بهشت» تا حد زیادی تصویرِ مجموعه‌ای از مردم عبوس، کم‌حرف و مست‌خوارِ فنلاند را به‌درستی نمایش می‌دهد. این فیلم اثری آغازین است و از اعتماد به نفس آثار بعدی کوریسماکی برخوردار نیست، اما همچنان سرگرم‌کننده است؛ نقش‌آفرینی‌های دو بازیگر اصلی و کشمکش‌هایشان بسیار دلنشین‌اند و من فیلم را توصیه می‌کنم. بی‌گمان اجراهای ماتی پلونپئا (در نقشی که برای او معمول است) و کاتی اوتینن (که به‌نظر می‌رسد در هر فیلم خود را دوباره بازآفرینی می‌کند) یادماندنی خواهند بود.