فیلم The Woods 2006

خوش‌طرح و با فضایی وهم‌آلود، اما فیلمنامه متوسط و شخصیت‌پردازی ضعیف این فیلم که در ۲۰۰۶ منتشر شد و ساختهٔ لاکی مک‌کی است، وقایعی را در نیوانگلند سال ۱۹۶۵ روایت می‌کند؛ دختری جوان و آشفته (اِگنس بروکنر) توسط والدین از هم دورشده‌اش (بروس کمپبل و اما کمپبل) در یک مدرسهٔ شبانه‌روزی مرموز و دورافتاده برای دختران رها می‌شود. رویدادهای عجیب و جادویی رخ می‌دهد. پاتریشیا کلارکسون...

خوش‌طرح و با فضایی وهم‌آلود، اما فیلمنامه متوسط و شخصیت‌پردازی ضعیف این فیلم که در ۲۰۰۶ منتشر شد و ساختهٔ لاکی مک‌کی است، وقایعی را در نیوانگلند سال ۱۹۶۵ روایت می‌کند؛ دختری جوان و آشفته (اِگنس بروکنر) توسط والدین از هم دورشده‌اش (بروس کمپبل و اما کمپبل) در یک مدرسهٔ شبانه‌روزی مرموز و دورافتاده برای دختران رها می‌شود. رویدادهای عجیب و جادویی رخ می‌دهد. پاتریشیا کلارکسون نقش رئیس مدرسه را بازی می‌کند و لورن بیرکل و ریچل نیکولز نقش هم‌مدرسه‌ای‌های او را ایفا می‌کنند؛ یکی مهربان و دیگری بدجنس. این فیلم را می‌توان تلفیقی از «سوپیریا» (۱۹۷۷) با عناصر «کری» (۱۹۷۶) و «خرابه‌ها» (۲۰۰۸) یا «مَن-تینگ» (۲۰۰۵) دانست (قصدم فقط دادن تصویری از حال و هوای فیلم است). جو دلهره‌آور و لوکیشن مونترال بسیار خوب‌اند و حس نگران‌کننده و سوزناک فیلم به‌خوبی منتقل می‌شود. در نتیجه طرح کلی فیلم جذاب است، فیلم از نظر تصویری خوب است و تاریکی مؤثری دارد، اگر این نوع فضا را می‌پسندید. متأسفانه، روایت کلی ضعیف است؛ بیش از حد مبهم به نظر می‌رسد و ناقص است، درست مثل این‌که نیم‌ساعت از روایت از فیلم حذف شده باشد. اشاره‌هایی به لیفت‌شدن و توانایی‌های تله‌کینتیک مطرح می‌شود که تأثیر چندانی ندارند، و حتی نمادهایی مثل برگ‌های روی تخت هم آن‌قدرها معنی‌دار نمی‌شوند. شخصیت‌ها یا پرداخته‌نشده‌اند یا دوست‌داشتنی نیستند، به جز شاید شخصیت اصلی (بروکنر). دربارهٔ هِدر تنها می‌دانیم که اخیراً چیزی را به آتش کشیده و بین او و مادر خودشیفته‌اش خصومت وجود دارد. پدر بی‌اراده و تابع است. دربارهٔ هیچ‌کس در آکادمی اطلاعات زیادی به دست نمی‌دهیم. مارسی حس ترحم برمی‌انگیزد و سامانتا به‌عنوان ضدقهرمان خیلی اغراق‌شده است؛ بیشتر از هر چیز کنجکاو می‌شوید که چرا او این‌قدر بدجنس است. با وجود این تعداد بازیگر زن جوان، سازندگان فرصت‌های داستانی را هدر داده‌اند (و منظورم چیزی مثل برهنگی یا لودگی نیست). گفتارهای بی‌احساس اعضای هیئت‌علمی زن نیز کمکی نمی‌کند، اما می‌دانم این رفتارها عمداً برای ایجاد حس عجیبی نوشته شده‌اند و کارآمد هم هستند. عناصر جادوگری در فیلم نسبتاً کم‌رنگ‌اند که من این را پسندیدم؛ تمرکز بیشتر بر سهمگینی خود جنگل است (از همین‌رو عنوان فیلم معنادار است). افکت‌های مربوط به جنگل در پردهٔ آخر نیز خوب از آب درآمده‌اند. مدت فیلم ۱ ساعت و ۳۱ دقیقه است و در دانشگاه مک‌گیل، مونترآل، کبک فیلم‌برداری شده است. نویسنده: دیوید راس. نمره: C تماشای خوب؛ ارزش دیدن مجدد دارد و قابل توصیه است اگرچه فکر می‌کنم این فیلم بیش از حد تبلیغ و بزرگ‌نمایی شده بود، اما فیلم خوبی است، هرچند احساس نمی‌کنم کار ویژه و منحصر‌به‌فردی انجام دهد. فیلم در سطح خوبی قرار دارد، اما چیزی که آن را از خوب به عالی برساند خیلی به چشم نمی‌آید. در نیمه‌های پایانی فیلم، با افشای اطلاعات بعضی صحنه‌ها ممکن است مخاطب غافلگیر شود، اما آن‌ها را واقعاً صحنه‌های «ترسناک» نمی‌دانم. این فیلم بیش‌تر شبیه یک داستان تحقیقی است که اطلاعات را قطره‌چکانی ارائه می‌دهد؛ در بستر مدرسه‌ای تمام دخترانه و با مضمون بلوغ. واضح است که فیلم هدفش را زودتر لو می‌دهد. با این حال، این موضوع از نظر من لطمه‌ای به کلیت فیلم وارد نمی‌کند (بلکه کمی به جو دلهره‌آمیز اضافه می‌کند)، اما می‌توانست افشای قوی‌تری در پایان داشته باشد. در نهایت، تماشایش ارزش دارد؛ فقط با انتظار پایین بروید.