فیلم Edge of Darkness 2010

آمیخته‌ای از نکات مثبت و منفی. فیلم با همان سوژهٔ تکراری که زیاد دیده‌ایم آغاز می‌شود: مردی که برای انتقام از عزیزش/فرزندش دست به کار می‌شود. این می‌توانست استثنایی باشد که از تکرارهای داستانی بیرون بزند، اما در جنبه‌های دیگر شکست می‌خورد. نکات مثبت: - ما واقعاً نسبت به قربانیان احساس همدردی می‌کنیم. آن‌ها صرفاً محرک داستان نیستند، شخصیت‌اند و پیوند عاطفی ایجاد می‌کنند. - قهرمان فیلم آن‌قدر اغراق‌آمیز نیست...

آمیخته‌ای از نکات مثبت و منفی. فیلم با همان سوژهٔ تکراری که زیاد دیده‌ایم آغاز می‌شود: مردی که برای انتقام از عزیزش/فرزندش دست به کار می‌شود. این می‌توانست استثنایی باشد که از تکرارهای داستانی بیرون بزند، اما در جنبه‌های دیگر شکست می‌خورد. نکات مثبت: - ما واقعاً نسبت به قربانیان احساس همدردی می‌کنیم. آن‌ها صرفاً محرک داستان نیستند، شخصیت‌اند و پیوند عاطفی ایجاد می‌کنند. - قهرمان فیلم آن‌قدر اغراق‌آمیز نیست که در اکثر آثار انتقام‌جویانه می‌بینیم؛ او یک مأمور پلیس واقع‌گرایانه است که بر اثر تراژدی دارد کنترل خود را از دست می‌دهد. - علاوه بر ضدقهرمان اصلی، یک شخصیت فرعی مهم (دیوترآگونیست) وجود دارد که خیلی این نوع نقش را می‌پسندم: مستقل، اما لزوماً خوب. چنین شخصیتی پتانسیل زیادی دارد. - خشونت به شکل واقع‌گرایانه نشان داده شده است. نکات منفی: - به نظر می‌رسد بخش‌های مهمی حذف شده‌اند؛ چه در مرحله فیلمنامه (با چند نویسنده) و چه احتمالاً در برش‌های پساتولید. - ریتم داستان در مجموع خوب است و مسیر روایت را دنبال می‌کند، اما گاهی کمی کند به‌نظر می‌رسد. - برخی از حل‌وفصل‌ها بیش از حد کلیشه‌ای هستند. این فیلم بازسازیِ یک سریال بی‌بی‌سی است که من آن را ندیده‌ام؛ حدسم این است که نسخهٔ اصلی خیلی بهتر باشد. فکر نمی‌کنم این اسپویل باشد، اما فقط برای نشان دادن اندازهٔ نقص‌های داستانی: دو مجرم توسط نیم‌دوجین پلیس دستگیر می‌شوند و دلایل فیزیکی برای زندانی شدن طولانی‌شان وجود دارد. تلویزیون هم دربارهٔ این حادثه گزارش می‌دهد، پس راهی برای سرپوش گذاشتن وجود ندارد. اما دو صحنه بعد همان دو خلافکار را می‌بینیم که با اعتمادبه‌نفس راه می‌روند و رانندگی می‌کنند، انگار پلیس نه آن‌ها را به‌خاطر می‌آورد و نه کاری با آن‌ها دارد. توضیحی وجود ندارد. بخشی از فیلم نوعی واریاسیون غیرمعمول از قصهٔ انتقام است که رنگ‌وبوی فراطبیعی هم دارد؛ اما بخش بزرگی از مشکلات ناشی از فیلمنامه یا اجرای ناموفق است. برای خودِ فیلم نمرهٔ 4 می‌دهم؛ یک امتیاز اضافه به‌خاطر بعد احساسی و یک امتیاز دیگر به‌خاطر شخصیت فرعی که واقعاً پتانسیل کار را بهتر می‌کند (هرچند همهٔ آن پتانسیل محقق نمی‌شود). در مجموع 6 از 10.