فیلم The Swap 2016

مراقب آرزوهایت باش وقتی با اپ پیام می‌فرستی. این فیلم، تازه‌ترین و دومین «Disney Channel Original Movie» سال ۲۰۱۶ است و براساس کتابی کودکان با همین نام ساخته شده. موضوعی آشنا برای همه ماست: جابه‌جایی بدن‌ها — شاید فکر کنید باز هم همان داستان تکراری است — اما فیلم با یک حادثه آغاز می‌شود و سپس مبارزه برای بازگشت به حالت عادی دنبال می‌شود. در این...

مراقب آرزوهایت باش وقتی با اپ پیام می‌فرستی. این فیلم، تازه‌ترین و دومین «Disney Channel Original Movie» سال ۲۰۱۶ است و براساس کتابی کودکان با همین نام ساخته شده. موضوعی آشنا برای همه ماست: جابه‌جایی بدن‌ها — شاید فکر کنید باز هم همان داستان تکراری است — اما فیلم با یک حادثه آغاز می‌شود و سپس مبارزه برای بازگشت به حالت عادی دنبال می‌شود. در این راه آن‌ها مجبورند رفتارها و مسئولیت‌هایی را انجام دهند و داستان حول همین ماجراها و بازتابِ موقعیت امروزِ دنیا روایت می‌شود. داستان دربارهٔ دو دانش‌آموز سال دهم، اِلی و جک، است. وقتی زندگی‌شان پیچیده می‌شود، هر دو در پیامک یک آرزو را می‌نویسند و آن آرزو برآورده می‌شود. وقتی به موقعیت واقعی‌شان پی می‌برند، توافق می‌کنند تا زمانی که راه‌حلی پیدا کنند، زندگی همدیگر را پیش ببرند. ماجرا آغاز می‌شود؛ پر از طنز و گاهی احساسی، تا رسیدن به پایان که مشخص می‌کند آیا به بدن‌های اصلی‌شان بازمی‌گردند یا نه. قبلاً این قبیل جابه‌جایی‌ها معمولاً با دخالت قدرت‌های اسرارآمیزِ کهن مطرح شده‌اند، اما این فیلم در قالب علمی-تخیلی ساده است: آن‌ها از یک اپ استفاده می‌کنند. این رویکرد نشان‌دهندهٔ روند امروزِ بچه‌های مدرسه‌ای است. مفهوم شناخته‌شده‌ای است، اما روایت کمی متفاوت بود. برای بزرگ‌ترها ممکن است فیلمی متوسط به نظر برسد، اما حتماً کودکان از آن لذت خواهند برد. فیلم حول فصل هالووین است اما زودتر منتشر شده. میزان تماشاگرانِ فیلم‌های «Disney Channel Original» در دههٔ گذشته پایین بوده و این یکی هم از آن دسته است. من طرفدار دیزنی هستم و بیشتر فیلم‌های سینمایی‌اش را می‌بینم، اما زیاد با بازیگران تلویزیونی آشنا نیستم؛ به نظرم آن‌ها بازیِ خوبی ارائه داده‌اند. نکتهٔ مثبت این است که فیلم بدی نیست و از دید گروه‌های سنی مختلف، قابل قبول است. کودکان حتماً باید آن را ببینند، اما بزرگ‌ترها شاید قبل از تماشا کمی تحقیق کنند. امتیاز: 6/10 --- تماشای نسبتاً خوبی بود؛ احتمالاً دوباره نگاه نمی‌کنم و توصیه‌اش هم نمی‌کنم. فیلم بودجه‌ای داشته و چند ایدهٔ خوب و نوآورانه که به آن عمق می‌بخشند، اما بخش بزرگی از فیلم نسخه‌ای ضعیف از «Mean Girls» است. چون جایگاه فیزیکی پسر و دختر عوض می‌شود، تمرکز زیادی روی مشاهده‌ها و شوخی‌های جنسیتی وجود دارد، در حالی که اگر مبادله بین والد و فرزند بود، بیشتر روی مجموعه‌ای از مسئولیت‌های ناشی از ضرورت تمرکز می‌شد تا سازه‌های اجتماعی. این فیلم در بخش‌هایی به «تغییر نقش‌های جنسیتی» شباهت دارد؛ جایی که پسر و دختر وارد بعدی می‌شوند که نقش‌های جنسیتی به‌طرز دلخواهی وارونه شده‌اند، اما در کل این اثر ضعیف‌تر است چون عمدتاً درام نوجوانانه‌ای دربارهٔ زندگی سطحی‌شان است. فیلم وقتی واقعاً خوب می‌شود که روی شخصیت‌ها و سفرهای احساسی آن‌ها تمرکز می‌کند—جوانانی که با مسائل واقعی و فقدان دست و پنجه نرم می‌کنند. هیچ‌کدام از این‌ها نیازمندِ قاعدهٔ «تعویض بدن» نیست؛ این موتیف همیشه وجود دارد اما بیشتر به عنوان بهانه‌ای برای جلب توجه مخاطب و رسیدن به یک لحظهٔ بزرگ به کار رفته است. برای مخاطبان جوان‌تر یا کسانی که دنبال سرگرمی سبک‌اند، این فیلم قابل قبول است، اما برای مخاطبان بزرگ‌تر، فیلم‌هایی مثل «Freaky Friday» (۲۰۰۳)، «The Gender Card Flip» و «The Hot Chick» را بیشتر پیشنهاد می‌کنم.