فیلم Stonehearst Asylum 2014

«ما همه دیوانه‌ایم، دکتر نیویگیت. بعضی‌ها فقط به اندازه کافی دیوانه نیستند که اعتراف کنند.» آسایشگاه استون‌هرست (با نام دیگر Eliza Graves) به کارگردانی برد اندرسون و فیلمنامهٔ جو گانگمی ساخته شده و تا حدی بر پایهٔ داستان کوتاهی از ادگار آلن پو است. در این فیلم کیت بکینسیل، جیم استرجس، دیوید تاولیس، بن کینگزلی، مایکل کین، جیسون فلمینگ و برندان گلیسون ایفای نقش می‌کنند. موسیقی...

«ما همه دیوانه‌ایم، دکتر نیویگیت. بعضی‌ها فقط به اندازه کافی دیوانه نیستند که اعتراف کنند.» آسایشگاه استون‌هرست (با نام دیگر Eliza Graves) به کارگردانی برد اندرسون و فیلمنامهٔ جو گانگمی ساخته شده و تا حدی بر پایهٔ داستان کوتاهی از ادگار آلن پو است. در این فیلم کیت بکینسیل، جیم استرجس، دیوید تاولیس، بن کینگزلی، مایکل کین، جیسون فلمینگ و برندان گلیسون ایفای نقش می‌کنند. موسیقی اثر از جان دِبنی و فیلم‌برداری از توماس یاتسکو است. آیا همه‌چیز آن‌طور که به نظر می‌رسد نیست؟ در تجربهٔ اخیر اندرسون در ژانر وحشت-معمایی، فیلمی می‌بینیم که از چارچوب‌های مرسوم فاصله می‌گیرد. وحشت اصلی در اینجا خط‌های مبهم میان سلامت عقل و دیوانگی است و فیلم ترفندها و طنز تاریکی هم در آستین دارد. لازم نیست نابغه باشید تا نسبتاً زود متوجه آنچه در استون‌هرست می‌گذرد شوید؛ سازندگان سرنخ‌های کافی می‌گذارند، اما وقتی روش‌های درمانی غیرانسانی آشکار می‌شوند و نقدهای تند دربارهٔ سلامت روان و نحوهٔ برخورد با آن مطرح می‌گردد، عنصر معمایی قدرتمندی از پردهٔ تصویر فوران می‌کند. طبیعی است که این داستان پر از شخصیت‌های عجیب، شگفت‌انگیز و ترسناک است و در کنار آن برخوردی هم‌سنگ از خشونت و لطافت دیده می‌شود. شخصیت‌های اصلی حال و هوایی پوئی دارند و همگی به‌طرز استادانه‌ای در محیط گوتیک قاب‌بندی شده‌اند (بخش طراحی در این زمینه کاری شگفت‌انگیز انجام داده)، در حالی که تصویربرداری یاتسکو بسته به نیاز یا زیباست یا سرد و دور. بازیگران به‌خوبی ظاهر شده‌اند؛ ترکیبی درست از اغراق گوتیک و اجراهای مبتنی بر احساس. اگرچه فیلم در زمان عرضه از سوی بسیاری از منتقدان مورد حمله قرار گرفت، اما بر آن انتقادات غلبه کرد و شایستگی‌اش را با جذب طرفداران نشان داد؛ بازخورد دهان‌به‌دهان در میان تماشاگران تازه‌وارد نقش مهمی در آماده‌سازی آن‌ها برای لحن فیلم داشته است. ۷/۱۰