انیمیشن Ronal the Barbarian 2011

این فیلم، همان‌طور که از روی کاور می‌توان حدس زد، تا حدی عجیب و هنجارشکن است — اما به شکلی خنده‌دار. داستان در چارچوب نسبتاً معمول فانتزی قرار دارد: گروهی ماجراجو جمع می‌شوند تا یک انگشتر/آیتم را به دست آورند و نیروهای شر را شکست دهند. اما همه‌چیز با انبوهی شوخی‌های جنسی و حال‌و‌هوای «همه شهوانی هستند، بیا خوش بگذرانیم و بعد با دشمنان بجنگیم»...

این فیلم، همان‌طور که از روی کاور می‌توان حدس زد، تا حدی عجیب و هنجارشکن است — اما به شکلی خنده‌دار. داستان در چارچوب نسبتاً معمول فانتزی قرار دارد: گروهی ماجراجو جمع می‌شوند تا یک انگشتر/آیتم را به دست آورند و نیروهای شر را شکست دهند. اما همه‌چیز با انبوهی شوخی‌های جنسی و حال‌و‌هوای «همه شهوانی هستند، بیا خوش بگذرانیم و بعد با دشمنان بجنگیم» همراه است. این توصیف شاید به‌نظر کم‌طنز برسد، اما فیلم واقعاً خنده‌دار است: بربرهای نیمه‌عریان با باسن‌های کم‌پوش، زنان بربر که دشمنان را با سینه‌های خود له می‌کنند، شوخی‌ها و گفتگوهایی درباره بیضه‌ها، پستان‌ها و سکس — و در عین حال گروه اصلی بازیگران، علی‌رغم طنز زمخت، دوست‌داشتنی و مهربان‌اند. رونال فقط می‌خواهد برای مردمش مفید باشد، زندرا ترکیبی از یک جنگجوی خشن و در عین حال به‌دنبال عشق بودن را با مهربانی نشان می‌دهد، و آلیبرت که در ابتدا آدمی به‌نظر می‌رسد که فقط دنبال مهمانی و زنان است، در واقع دوستی مهربان و وفادار است. دشمنان فیلم افرادی با لباس چرمی و تم‌های BDSM هستند که گویی از دنیای بازی «Brütal Legend» بیرون آمده‌اند و حتی آهنگی درباره نعوظ در شلوار چرمی می‌خوانند. اگر تحمل شوخی‌های افراطی و زمخت، صحنه‌های نیمه‌عریان و نمایش‌های برجستهٔ اندام‌های خصوصی را دارید، این فیلم یک سفر فانتزی واقعاً ابلهانه و خنده‌دار است. شخصیت الف، الریک، برای من تا حدی بیش از حد بود؛ او بیشتر نقش یک رلیف طنزآمیز را دارد و شخصیت خاص و عمق قابل‌توجهی جز اغراق در «الف‌بودن» ندارد. در مجموع، اگر از موسیقی متال، بربرهای روغنی، شوخی‌های جنسی و صحنه‌های جنگی خوشتان می‌آید، احتمالاً از این فیلم لذت خواهید برد. شاید به خاطر اینکه من آلمانی‌ام و با فیلم‌ها و کمیک‌های «Werner» بزرگ شده‌ام، خودم از آن خوشم آمد.