فیلم Windfall 2022

جالب! به‌طرز عجیبی کلاسیک؛ خوشم آمد. — جسی پلمونز! گرچه شاهکار نیست، Windfall از بودجه محدود و یک لوکیشن بیشترین استفاده را می‌برد: بازی‌ها محکم‌اند و داستان زیرکانه است. وقتی فیلم را گذاشتم، انتظار داشتم فقط پس‌زمینه باشد، اما توجه‌ام را گرفت و مجبور شدم بنشینم و ببینم چه می‌شود. داستانی منحصربه‌فرد و به‌صورتی آرام روایت می‌شود، با وجود شرایط پُراضطرابی که رخ می‌دهد. در طول...

جالب! به‌طرز عجیبی کلاسیک؛ خوشم آمد. — جسی پلمونز! گرچه شاهکار نیست، Windfall از بودجه محدود و یک لوکیشن بیشترین استفاده را می‌برد: بازی‌ها محکم‌اند و داستان زیرکانه است. وقتی فیلم را گذاشتم، انتظار داشتم فقط پس‌زمینه باشد، اما توجه‌ام را گرفت و مجبور شدم بنشینم و ببینم چه می‌شود. داستانی منحصربه‌فرد و به‌صورتی آرام روایت می‌شود، با وجود شرایط پُراضطرابی که رخ می‌دهد. در طول فیلم سعی کردم حدس بزنم چه پیش خواهد آمد، اما پایان به شکلی غیرمنتظره جمع‌بندی شد. نمی‌توانم بگویم Windfall فیلمی شگفت‌انگیز است، اما توجه مرا حفظ کرد و حسش با فیلم‌های معمولی تهاجم به خانه یا سرقت متفاوت بود. سگل، کالینز و پلمونز هر کدام شخصیت‌هایشان را طوری اجرا کردند که تماشاگر را در تعلیق نگه می‌داشت و کنجکاو می‌کرد از این‌که بعد چه رخ می‌دهد. فیلم شخصیت‌ها را در هاله‌ای از رمز و راز نگه می‌دارد و تنها تکه‌های کوچکی برای پیشبرد داستان ارائه می‌دهد؛ Windfall شاید شگفت‌انگیز نباشد اما از ابتدا سرگرم‌کننده و کنجکاوی‌برانگیز است. Windfall در برخی لحظات نویدبخش است، اما علاقه‌ام آن‌قدرها دوام نیاورد که بتوانم آن را فیلمی خوب یا حتی متوسط بدانم. بیشتر مواقع بی‌علاقه بودم تا جذب. حیف است، چون بازیگران (جمع کوچکِ فیلم) روی کاغذ عالی‌اند. لیلی کالینز برجسته است و جسی پلمونز نزدیک به او قرار دارد. جیسون سگل در این فیلم نامطمئن است — زبان بدنش خوب است ولی وقتی صحبت می‌کند، کل موقعیت برایم قابل باور نیست؛ شاید تا حدی همین را بتوان درباره پلمونز هم گفت، هرچند من طرفدار او هستم. اینکه فیلم به‌وضوح «فیلم دوران کرونا» باشد کمکی نمی‌کند و تک‌لوکیشن بودن قصه را بیش از حد محدود نشان می‌دهد. شاید بی‌انصافی باشد که فیلم را صرفاً بر اساس زمان ساختش قضاوت کنیم، اما انصاف این است که فیلم در انتها کمی سرعت می‌گیرد.